( خالق باياتيلاري)

 

آبي دون آبي داراق

ياريمي گؤردوم باياق
قاچديم، توتا بيلمديم
سيناسان بئله آياق

آپارديلار گولومو
ائله ديلر ظولومو
نه قويدولار دانيشام
نه كسديلر ديليمي

آرازي آييرديلار
قومونان دويوردولار
من سندن آيريلمازديم
ظلمونن آييرديلار

آراز اوستده، بوز اوستده
كاباب يانار كؤز اوستده
قوي مني اؤلدورسونلر
دانيشديغيم سؤز اوستده

آراز داشي، داش داشي
قلمدي يارين قاشي
جاهيل ايله بال يئمه
عاقيلينن داش داشي

آراز قيراقي مئشه
آچ قيز دستمالين دؤشه
آراسينا گول دوزوم
دؤوره سينه بنؤوشه

آراز آخار ليل ايله
دسته - دسته گول ايله
عالمه جان باغيشلار
مني ساخلار ديل ايه

آرازين باشي منم
ديبينين داشي منم
هر يئرده غريب اولسا
اونون سيرداشي منم

×
آرازام كوره بندم
بولبولم گوله بندم
من بو ائوده قوناقام
بير شيرين ديله بندم

آراز - آراز خان آراز
مين گؤزدن آخان آراز
سئوگيم مينيب گمييه
گل اتمه طوفان آراز

سن ياريمين قاصيدي سن        اگـلش سنه چـاي دئمـيشم

   

خيـالـيني گونـدريبـدي         بس كي من آخ واي دئميشم

   

سـن ياتـالي،من گؤزومه        اولـدوزلاري صـاي دئميشم

   

هـركس سنه اولدوزدئيه          اوزوم سـنـه آي دئـميـشم

  

 سـندن صـوراحياته من          شيرين دئسه ضـاي دئميشم

   

هرگوزلدن بيرگول آليب          سـن گوزله پـاي دئمـيشم

 

 سنين گون تك باتماغيوي         آي بـاتانا تـاي دئـمـيشم

 

 ايـندي يايا،قيـش دئـيرم          سـابيق قيـشاياي دئمـيشم

 

گاه طويووي ياده ساليب          من دلـي-ناي ناي دئمـيشم

 

 صونرا يئنه يـاسه بـاتيب         اغـلاري هاي هاي دئمـيشم

 

عمره سورن من قره گون          آخ دئمـيشم، واي دئمـيشم

           

 

یئنی دن بیر هاوا چال !

 

سنی ((تارین)) آی عاشیق ؟پاسلی سا زین تاقچادان ائندیر!

کوینگیندن چیخاریب شوقیله باس باغرینا.دیندیر!

بیزه بیر تازه ناغیل.بیرتازا سوز سوله بوسازدا

آشیقا عاشیق اولان ائللرینی بیر جه سئویندیر!

شاققالاکوهنه ناغیللاردااولان اژدهانی

بیر ائیچیم وئر مگه سو مینلر یله جان آلانی!

نه زامان دئو جانینی ساخلایاجاقدیر شوشه ده!

ال اوزالت شیشه نی سال!

نعره تب.جامینی سیندیر!جانین آل!

یئنی دن بیر هاوا چال!

داش هاواسی

قیش هاواسی

ایکی قارداش هاواسی

آندلی یوداش هاواسی

ائله وور زخمه نی.سیمدن قور آتیلسین آلوواولسون

علمه شوعله یاییلسین

بوقورومو شلار آلیشسین

لئهی قالخسین.سوبولانسین

اودیله های ــکو ی اوجالسین

هاردا کار واردی ائشیتسین

نه کی لال وارسا دانیشسین

یئنی دن بیر هاوا چال !

یئنی دن بیر هاوا چال !

یادا خاطیرده دیریلت

اونو دولموش.آیاق آلتیندا از یلمیش تاریخینی

بیرده تاریخده کی داستانلارا جان وئر!

جانی وار بیر جه تکان وئر

بیزه چال آرزی گونوندن!

بیر او گوندن کی

چنلی بئلده آلاچیقلار قورولا.توفان اولا

چای.بولاغ طوغیان ائدیب چیمخیرالا.قایناشالار

اولکه دن یاد باغینا آخدیغی آرخلار قان اولا

اوبا ــ اویماق تیکیله . کیشنه یه آتلار

اوینایا گویده قیلینجلار

سیلدیریم.داش قایا آت چاپماغا بیر جولان اولا

گوجلو. قور خماز دلیلر ییغناغی بیر میدان اولا

((بللی احمد)) ئه ((دمیر چی اوغلو)) لار((ایواز بانی)) لار.

هم ده ((نیگار)) لار

((قوچ کوراوغلو))یلا چادیرا ییغیشان دووران اولا.

تولکو.چاققال یئرینه قافلان اولا

آصلان اولا

اوندا ظولمتده گونش پارلایاجاق.نور ساچاجاق

مرد.نامرد سئچیلیب اوندا سیناقدان چیخاجاق

اوندا قور خاق قاچاجاق     

دشت

 

 

در نوازش هاي باد ،
در گل لبخند دهقانان شاد ،
درسرود نرم رود ،
خون گرم زندگي جوشيده بود .
نوشخند مهر آب ،
آبشار آفتاب ،
در صفاي دشت من كوشيده بود .
شبنم آن دشت ، ازپاكيزگي ،
گوييا خورشيد را نوشيده بود !
روزگاران گشت و .... گشت :
داغ بر دل دارم از اين سرگذشت ،
داغ بر دل دارم از مردان دشت .
ياد باد آن خوش نوا آواز دهقانان شاد
ياد باد آن دلنشين آهنگ رود
ياد باد آن مهرباني هاي باد
” ياد باد آن روزگاران ياد باد “

دشت با اندوه تلخ خويش تنها مانده است
زان همه سرسبزي و شور و نشاط
سنگلاخي سرد بر جا مانده است !
آسمان از ابر غم پوشيده است ،
چشمه سار لاله ها خوشيده است ،
جاي گندم هاي سبز ،
جاي دهقانان شاد ،
خارهاي جانگزا جوشيده است !
بانگ بر مي دارم از دل :
- ” خون چكيد از شاخ گل ، باغ و بهاران را چه شد ؟
دوستي كي آخر آمد ، دوستداران را چه شد ؟‌“
سرد و سنگين ، كوه مي گويد جواب :
- خاك ، خون نوشيده است

 

چه آغازي ، چه انجامي

چه آغازي ، چه انجامي
چه بايد بود و بايد شد
در اين گرداب وحشت زا
چه اميدي ، چه پيغامي
كدامين قصه شيرين
براي كودك فـــــردا
زمين از غصه ميميرد ، گل از باد زمستـاني
شعـــور شعر ناپيدا ، در اين مرداب انساني
همه جا سايه وحشت ، همه جا چكمه قدرت
گلوي هر قناري را ، بريدند از سر نفـــرت

به جاي رستن گلها ، به باغ سبـــز انساني
شكفته بوته آتش ، نشسته جغد ويـــراني
چه آغازي چه انجامي
چه بايد بود و بايد شد
در اين گرداب وحشت زا
كه ميگويد ، كه ميگويد جهاني اين چنين زيباست
جهاني اين چنين رسوا ، كجا شايسته رؤيـــــاست
چه آغازي چه انجامي چه اميـــدي چه پيغامي
سؤالي مانده بر لبها كه ميپرسم من از دنيا
به تكرار غم نيما
كجاي اين شب تيره
بياويزم بياويزم
قباي ژنده خود را قباي ژنده خود را